Documentaire-fotograaf Stacii Samidin: “Ik wil het ambacht bewaken.”

Documentaire-fotograaf Stacii Samidin: “Ik wil het ambacht bewaken.”

Stacii Samidin (1987) is geboren en getogen in Rotterdam. Hij studeerde in 2014 af aan de opleiding Fotografie aan de Willem de Kooning Academie. Opgevoed in Rotterdam- Oost, een gedeelte buiten de grote stad, dat een stad op zich is. Hij kom niet uit een kunstenaarsfamilie en kent geen creatieve achtergrond. Daardoor zijn er geen directe roots en juist daarom is zijn werk zó sterk en puur. “Al mijn fotografie is een directe weerspiegeling van mijn eigen ik, het gevoel, situatie en tijd op dat moment.”

Stacii Samidin fotografeert als documentaire fotograaf werelden binnen de wereld van het hedendaagse en bundelt deze in fotodocumentaires. Hij noemt het “Societies”, verschillende werelden, mens en identiteit en soms benoemd als stereotype of subculturen, soms is het een stad, soms zijn het gangs, soms zijn het mensen uit een bepaalde hoek van de maatschappij en soms is het een bekende in de wereld. “Ik probeer het ambacht te bewaren door zelf veel analoog te werken, naast digitaal, op film ,waarin ik toch net meer de poëzie voel. Maar ik ben me bewust van de tijd en daarom heb ik in de Olympus OM-D een gevoel gevonden als verlenging op het analoge.”

Foto: Stacii Samidin

De jonge fotograaf reist stad en land af, veelal naar hoeken in de wereld die velen van ons schuwen. Altijd op zoek naar het bijzondere. Maar wat is het nu eigenlijk, documentaire fotografie? “Documentaire fotografie zijn verhalen. Ik kan de wereld door deze vorm van fotografie in drie patronen delen: ikzelf, het onderwerp dat ik fotografeer en de wereld om ons heen, het hedendaagse. Elke wereld heeft eenzelfde soort vast patroon zoals een dag een ochtend, een middag en een avond heeft. Ik smelt die werelden samen, die ik kan vertalen in beeld. Ik kan een eerlijk en oprecht beeld geven, waardoor iedereen een eerlijk en oprecht antwoord kan geven; realiteit.” Samidin leeft soms langere tijden in gangs, maar ziet daarin geen gevaren. “Ik zoek geen gevaar op. Gevaar is het stereotype beeld dat is opgebouwd van kinds af aan.”

Nieuwe normen en waarden leren kennen en zich door die normen en waarden laten inspireren, bewuster worden als mens en deze kennis in sterk rauw realistisch beeld presenteren. Dat is zijn doel. Samidin: “Daarnaast ben ik bewust van mijn generatie mens, waarin internet bijna het leven overheerst. Ik wil het ambacht bewaken die de eerste meesters in de fotografie hebben opgebouwd, door nog steeds met film te schieten en oude technieken te bewaren, zowel fysiek als technisch, maar vooral de manier en waardering voor fotografie echt te houden. Ik schiet realiteit, behoud de ambacht voor autonoom beeld en ontmoet werelden die men misschien niet kent en waar men misschien nooit zal komen. Ik omring mij in mooie momenten en ontmoet geweldig mooie werelden, noch speelt mede daarom mijn leven een grot rol om je te begeven in een omgeving die voor jou en voor velen onbekend zijn. Soms moet je je eigen normen en waarden open kunnen stellen voor nieuwe normen en waarden, want hiermee open je indirect nieuwe werelden voor jezelf. Soms is het onderwerp of de mensen die je wilt schieten daardoor dichterbij dan je denkt.

Foto: Stacii Samidin

Naast het streven naar realisme durft Stacii ook weg te dromen: “Ik zou graag grote solo- tentoonstellingen willen bouwen, waarin Societies van alle werelddelen steeds bij elkaar kunnen komen met grote landschappen van mens en identiteit. Uiteraard droom ik van een boek. En in de toekomst? Dan wil ik kennis maken met “Magnum photos”.

Stacii Samidin gebruikt naast zijn analoge camera een Olympus OM-D. “Supersterk en fijn beeld met de mogelijkheid om met een rauw randje te schieten,” verklaart hij. “Bijna een verlenging van het analoge in presentatie, maar zeker in poëzie is de Olympus net zo perfect. Ook het formaat en houvast is van het ambachtelijk gevoel. Al ben ik als mens al een onbekende tussen het vreemde, de Olympus OM-D biedt mij nog meer onzichtbaarheid en daardoor juist een sterker beeld.”

Op zijn analoge camera werkt Stacii met een 35 mm 1.4 lens. “Ik noem het het oog van de mens.” Op zijn Olympus camera zit steevast de 17 mm 1.8.

Meer informatie over Stacii Samidin vind je op: www.staciisamidin.com

Foto: Stacii Samidin
Translate »